my kismet…

marami sating mga babae ang nagrereklamo, bakit double standard ang lipunan?

karaniwang tanong natin, “bakit ang mga lalake pwedeng mangaliwa, pero pag babae hindi pwede?”

pag lalake may #2, normal lang. lalake e. pero pag babae may #2, mortal ng kasalanan. tanggapin na natin yun. ganun talaga e.

pero diba di lang naman mga babae ang na-do-double standard sa lipunan? lalake din. merong mga bagay na di pwedeng gawin ng  lalake pero ok lang gawin ng babae. example? fine!

1. sa pangalan, pansinin niyo, pag babae ang gumagamit ng panglalakeng pangalan tulad ng JC, Alex, Billie etc e ayos lang. in fact, ang cool pa nga pakinggan. pag nakipagkilala;

“hi, im Alex. this is my foxy friend, Billie. we’re wondering if we can invite you out on a date”

o diba astig ng dating? baka nga yung ibang guys, ma-turn on pa e hehe pero pag lalake ang gumamit ng pang babaeng pangalan;

(in big deep voice) “hi, im Jennifer. this is my pren, Samantha. ahh..we’re wondering if we can take you out on a date”

o diba, katakot?haha

2. ang mga girls, madalas magpasama sa kapwa girl sa loob ng cr;

“girl, cr tayo. retouch tayo habang wala pa sila”

ok lang yun. consider pa nga natin as bonding moment yun e. chismisan to the max pa nga minsan sa loob ng cr e. pero pag boys;

“pare, samahan mo nga kong juminggel. pa-assist a?”

tokwa, diba nakakapangilabot?haha

3. girls can wear mens underwear. may tinatawag pa nga tayong panty brief diba? pero imagine niyo naman pag lalake ang nagsuot ng girls underwaer? ewan ko lang kung di agad mahusgahang cross dresser.

hot babe ang babaeng naka-Tback. isipin niyo na lang kung naka-Tback din ang lalake. kelangan nila ng sandamakmak na talent para balansehin yung dalawang i*@#$ nila hahaha

4. a girl can hold another girls hand. minsan nga pa-sway sway pa! pero pag lalake ang nakitang may kahawak kamay na isa pang lalake…for sure, this guy’s inlove with you pare na…hahaha

oha, sabi senio unfair din sa mundo nila e. hem hay rayt? kaya kung ako senio, LET’S ACCEPT THINGS WE CAN’T CHANGE…sabi yan ni St. Francis of Assissi, di ako

“alam na ngang di siya yung mahal pagsisiksikan pa yung sarili…kung di ba naman tanga…”

yan ang madalas kong marinig sa nanay ko pag nanunuod siya ng teleserye. karaniwan na kasing senaryo yung may kontrabida sa isang loveteam diba? may isang boy o girl na di maka-move on o di matanggap na may iba ng mahal yung taong mahal niya. kaya ang gagawin niya guguluhin niya yung buhay ng 2. basta sobrang pathetic ng tao na yun. lahat talaga gagawin mabawi lang yung mahal niya.

sa totoo lang agree ako dun e. bakit mo nga naman pagsisiksikan pa sarili mo sa taong di ka na mahal? diba pwedeng magtira ka ng konting pride sa sarili mo at wag ng maghabol? kasi alam mo din naman ang ending nun sa huli e…kahit ano gawin mo, ikaw lang din ang masasaktan.

pero bakit nga ba marami saten ang pilit pa ding lumalaban kahit alam naman na nating tayo din ang talo sa huli? bakit patuloy pa rin tayong sumusugal kahit ilang beses pa tayong masaktan?

dahil ba sa…gusto mong malaman ng tao na yun kung ganu siya kahalaga sa buhay mo at worthy siya ipaglaban sa kahit sino?

dahil ba sa…kahit pano meron ka pa ring nasisilip na “konting pag asa” na ikaw talaga ang mahal niya at nabubulagan lang siya sa ngayon?

dahil ba sa…naniniwala kang “destiny just need a little help” at sa huli kayo pa rin ang magkakatuluyan? nga lang naligaw siya ng landas sa ngayon at pakiramdam mo tungkulin mo siyang ibalik sa tamang dann.

dahil ba sa…alam mong di mo kayang mawala siya sabuhay mo kaya handa kang gawin ang lahat wag lang siyang mawala sa piling mo? kahit ilang ulit ka pang masaktan…

o dahil ba sa…natatakot kang magising isang gabi at mapuno ng “what if” ang isipan mo? what if pinaglaban mo siya? what if di ka agad sumuko? what if pagsubok lang ang lahat?

may kanya kanyang dahilan ang bawat isa satin. kaya walang karapatan ang kahit sino na tawagin silang tanga. martyr o kung anupaman. walang nakakaalam ng dahilan nila kung bakit pinaglalaban nila hanggang sa huli ang taong minamahal nila kahit pa nga minsan meron na yung ibang minamahal…

korny pakinggan pero para sa kanila, kung mawawala din lang yung tao na yun sa buhay nila, wala na saysay pa mabuhay.

pero sabi nga diba, ang anumang kulang o sobra ay masama. di masamang ipaglaban mo ang nararamdaman mo pero dapat alam mo din kung hanggang saan lang dapat. alam mo kung kelan dapat itigil o ipagpatuloy pa ang laban…

isa pa, hindi ba kung mahal mo ngang talaga ang isang tao, kung saan siya masaya dun ka?

swerte niyo kung di pa kayo nalalagay sa gantong klaseng sitwasyon. masakit na masarap sa pakiramdam pag pinaglalaban mo ang taong mahal m.

trust me, i know…

tinamaan ka na ba ng Last Song Syndrome o LSS? yun yung  para kang wala sa sariling kumakanta o sumisipol ng huling kanta na narinig mo. bale sa salitang ingles, “earworm” tawag dun.

naisip ko lang, panu kaya yung mga bagong kasal? for sure, LSS nila yung, “tan tan tanan…tan tan tanan…”

what if may LSS si mister habang naglalabing-labing sila ng asawa niya? ginawa kaya niyang fast version yung “tan tan tanan..tan tan tanan…’ hehehe

wala ka ng magagawa pag tinamaan ka ng LSS. parang hardwired na sa utak mo yung kanta. unconscious na yun sayo. parang pagpikit o pag-utot. “inpektious” sabi nga. for sure maghapon ka ng ngangawa ng chorus ng kanta. suspetsa ng kaklase ko ‘brain glitch’ daw yun nung ginawa ni God ang mga tao. medyo na-bobo ko dun, di ko lam nu brain glitch kaya tinanong ko sa kanya. tokwa di naman pala alam hmp nagmamatalino lang

marami saten nag-co-commute papunta school, work, mall etc. kaya apekted din kayo ng choice of music ng bus o dyipney draybers.

kwento ng pinsan ko, nung bumyahe daw siya ng probinsya pabalik sa Maynila, tuloy tuloy pagpapatugtog ng “jukebox hits” yung drayber ng bus ng dose oras. kaya pagbaba daw niya ng bus, para pa din siyang na-hypnotize kaya umuusal siya ng kanta ni Eva Eugenio, “walang kaliwaan, sa ating pagmamahalan…”

ang LSS pa naman yung tipong pasipol sipol ka in the wrong place at the wrong time. ayon na rin sa masusing usapan ng mga pinsan ko, posible daw na coping mechanism ng tao ang LSS. pampakalma pag stressed out.

malamang pag streesed out si GMA, sumisipol din siya ng kanta ni Yeng Constantino…”kapit kamay…di kita iiwan…” hehe

*ako mejo emo ngayon. Lost in Space LSS ko

Masinsinang usapan sa pagitan ng mga kaibigan kong lasing:

B1: kelan mo masasabing handa ka ng magpakasal?

B2: syempre pag may pera na ko!

B1: teka pare di ikaw ang sasagot

B2: gago ka pala tinatanong mo ko e

B1: di nga…that’s a rhetorical question. Tsk magbasa ka kasi minsan, di puro Farmville atupag mo

B2: e ano ngayon?

B1: dapat ako sasagot di ikaw…

B2: gulo mo kausap! (tingin saken) ikaw nga makipag-usap dito

*deadma

B1: di ako magulo, gago lang

B2: alam ko… (sabay lagok ng shot niya; bottoms up)

B1: pero dude…(kalahati mata pikit na) the moment na nagising ka katabi taong mahal mo tapos napatingin ka sa kanya…tingin mo sa kanya prinsesa siya kahit hindi…tapos humihilik pa…still, ang lakas ng loob mong sabihin sa sarili mong, “ parang di ko na kayang magising isang araw na wala siya sa tabi ko…” taena pare…believe me. Handa ka na pasakal…pakasal pala…(pikit)

B2: corny mo…

Ako: sweet.